فرصت نشد بهت بگم عشق منی تا پای جون

فرصت نشد که بدونی سهم منی از این زمون

فرصت نشد صدات کنم راهی لحظه هام بشی

چشات یه رنگ تازه دید خواستی ازم جدا بشی

با خودت نگفتی اگه بری من چی میشم؟

فقط به فکر خودتی ، خودخواه بی امید من

فرصت ندادی تا بگم اسیر لحظه هات شدم

هر جور بود رفتی و من مسافر قفس شدم

اگه بدونی این روزا سخته برام پر کشیدن

حال و روزمو ببین گریه داره خندیدنم

اگه بدونی تو قفس فقط به فکر رفتنم

این بار اگه در وا بشه پر میزنم نمی مونم

اما بدون آشیونه ام دیگه شونه ی تو نیست

بسمه هرچی کشیدم جلوی راهمو نگیر

بدون می رم تا بدونی که اشتباه عمرمی

دست و دلت نمی لرزید وقتی که دل میشکستی

بدون می رم تا که شاید بفهمی معنی وفا

خداحافظ رفیق من ، عزیزکم ، شاپریه خیال ما