اسم گل داری ولی مثل خاری به تنم

شب و روز من بیداری تو تو خوابی ای صنم

ساده سوختم تا بگم سادگی رسم عاشقاست

                                         تا بدونی دروغی ، چشمات پر رنگ و ریاست

شوق من مرد‌، رنگ غم شد دل من از دستم خون شد

ببخشید ای دل ساده که گناهت عشق اون شد

صبوری کن ، مهربون باش دنیا به آخر نرسیده

هر کسی خون کرده دلتو الهی بی غم نمونه

به چشمام آشنایی ولی از غریبه ها کم نداری

خیلی بد شد که میدونم بدیهاتو روز عذاب باید از دلم درآری

نمی دونم که تو اون روز چه جوری میای سراغم

سرتو بگیر بالا که جهنمت مبارک!

به سلامت دل ساده