یه زندونی خسته که از عشقت گسسته

 نشسته کنج زندون تنها و دلشکسته

می نویسه با اشکاش روی دیوار زندون

 حبس ابد بریدن واسه چشمای گریون

خط میکشه با دستاش روزای تقویمش رو

فکر وخیال چشمات دور میزنه سرش رو

یه بی قربر گریون که پشت پا زد به اون

 افتاد توی کویرت آب ندادی مهربون!

حالا داره می میره کنج قفس نشسته

 دست به دعا برده و آب میشه ذره ذره

خداحافظ تموم شد در قفس رو بستن

 دیگه نوری نداره دل اونو شکستن

خداحافظ تموم شد حکم اعدامو دادن

 حبس ابد دروغ بود چون مرگشو می خواستن